woensdag 25 december 2013

Kijk, mijn geschiedenis



Zonder verwijten kijken.
Mijn verleden.
Mijn relaties tot anderen.
Mijn gemaakte keuzes.
Wat ik onder ogen durf te zien, zal ik bewust oplossen of met liefde doorgeven.

Inspiratie:
Papa
Ouders zijn ook kinderen
Smit-lloyd

Lees ook: Mijn achtergrond in het gemeentehuis

dinsdag 3 december 2013

Herinnering

Herinnering

Op 2 december 2013 heb ik deze appel gegeten. Ik dacht toen aan mijn vader.
Zijn verjaardag was op 2 december.

Mijn vader was erg perfectionistisch: bijvoorbeeld hij schilde zijn appel bijna altijd in één lange flinterdunne schil.

Ik denk aan je, Pa. :-)

Inspiratie:
Papa
The Hidden Meaning Behind Peeling an Apple

donderdag 14 november 2013

Vanuit Vertrouwen Nee zeggen

how about no

De afgelopen periode ben ik erachter gekomen dat ik nog steeds de neiging heb om mezelf onbewust aan te passen. Dit komt voort uit een diepe oude angst voor afwijzing:
''Ik ben bang om niet aardig gevonden te worden of zelfs gekwetst/vernederd te worden.''

Ik heb gemerkt dat ik in contact met anderen nog steeds moeite heb om ''nee'' te zeggen. Ik zeg gauw ''ja'', terwijl ik eigenlijk niet zeker weet of ik dat wel wil. Bijvoorbeeld ik spreek dan met vrienden af, omdat zij het vragen. Of ik blijf ongemerkt bij iemand langer hangen dan ik eigenlijk gepland had. Dit zijn twee voorbeelden.

Met de aanwezigheid van Joshua besef ik dat ik mezelf en hem op de eerste plaats moet zetten. Dat doe ik nu ook, maar ik vind dat niet makkelijk. Met behulp van mijn terugtrekperiode ben ik dit sinds kort aan het oefenen: ik spreek met mensen af, als dit ook voor mij goed voelt. En niet vanuit een gevoel van schuld/verplichting.

Nee zeggen, betekent nu voor mij Vertrouwen hebben. Het Vertrouwen dat ik met mijn Nee Onvoorwaardelijk er mag zijn. En het betekent ook Loslaten: bevestiging en erkenning van anderen niet meer nodig hebben.

Inspiratie:
Suzanne
Karmische Patronen
Als iemand nee zegt, zegt dat nog weinig over jou.
Gooi de schuldgevoelens af!

donderdag 17 oktober 2013

Wie ben ik zonder baan?

Love

De afgelopen maanden ben ik mezelf aan het herontdekken.  Het bewust kiezen voor thuisblijfmoederschap en het opzeggen van mijn oude baan hebben impact op mij. Ik sta opnieuw oog in oog met mijn eigenwaarde. Ik voel mij onzeker en onbekwaam. Waar zijn mijn kwaliteiten? Ik voel ze niet. In mijn oude baan voelde ik met regelmaat waardering en erkenning voor mijn werk. Nu ik thuis werk, ben ik dat gevoel volledig kwijt geraakt. Ik voel mij weggerukt uit mijn comfort zone. Ik wil niet klagen, want ik heb er toch zelf voor gekozen?

Tijdens een verjaardagsfeestje ben ik mij bewust geworden van mijn blinde vlek. Iemand vroeg mij wat ik in het dagelijks leven deed. Ik vertelde over mijn keuze voor thuisblijfmoederschap. Na mijn antwoord viel er een lange stilte. Mijn gesprekspartner wist verder geen vragen meer te stellen en het gesprek liep snel dood. Ik zat met mijn mond vol tanden en wist niet hoe ik verder wilde met het gesprek. Ik was zo gewend om met enthousiasme over mijn baan te vertellen. Enthousiasme over het moederschap had ik toen nog niet. Het moederschap was (en is) voor mij nog onbekend terrein.
Na dat gesprek zag ik mijn blinde vlek. En dat was pijnlijk: ik had onbewust mijn identiteit en eigenwaarde afhankelijk gemaakt van wat ik deed.

Ik doe, dus ik ben? Nee, mijn eigenwaarde & identiteit wil ik niet meer afhankelijk laten worden van mijn doen & laten. Als ik mezelf (en anderen) onvoorwaardelijk lief wil hebben, mogen daden geen voorwaarden zijn. Als ik vanuit onvoorwaardelijke liefde opnieuw naar mezelf kijk, verschuift de vraag ‘Wie ben ik?’ naar de achtergrond. Er komt een andere vraag naar voren: ‘Wat wil ik?’.

Ik heb in mijn blogs vaker geschreven over onvoorwaardelijke liefde. Mijn stoutste droom is om dat in elk moment te ervaren en te creëren. Dat zijn mooie woorden, maar hoe doe je dat?
Onvoorwaardelijke liefde concretiseren, is nu mijn volgende opdracht.

Inspiratie:

vrijdag 30 augustus 2013

Mijn geschenk van 30 dagen ‘ik hou van mezelf’

Foto is gemaakt door Pascal Maramis

Een jaar geleden heb ik meegedaan met een 30-daagse fotoproject ‘ik hou van mezelf'.
Toen ik eraan begon, wist ik niet dat het project nu nog impact op mij kon hebben.
In een jaar tijd ben ik met vele kleine stappen gegroeid:

  • ik durf meer mijn kwetsbare kanten te laten zien. 
  • ik ben meer bewust van mijn gevoelens en behoeftes. 
  • ik durf meer mijn eigen keuzes te maken.

Ruim twee weken geleden heb ik van blogger Farida Lalmohamed een prachtig zelfportret gekregen.
Het portret heb ik als een liefdevolle boodschap in mijn woonkamer opgehangen:
‘Ja, ik mag van mezelf houden en ook apetrots zijn.’

Dankjewel, Farida!

zondag 2 juni 2013

Samen groeien


Video is gemaakt door Pascal Maramis

Lieve Joshua,

Welkom op aarde. Je bent hier pas vijf weken en ik heb al een heleboel van je geleerd. Ik voel mij erg dankbaar voor je aanwezigheid en tegelijkertijd moet ik nog behoorlijk wennen aan de enorme levensverandering die we samen zijn aangegaan.

Dankzij jou ben ik tot de ontdekking gekomen dat het ontvangen van een eerste kind bijzonder ingrijpend is: naast een andere dagritme ervaar ik ook dat ik anders naar mijn relaties ben gaan kijken. Tijdens mijn zwangerschap is dit proces al in gang gezet. Herinneringen uit mijn jeugd zijn naar boven gekomen en ik ben toen mijn relaties met mijn vader en moeder gaan herevalueren. Ik begon dit proces met gevoelens van weerstand en pijn. Na mijn bewustwording van oude patronen van mezelf, mijn ouders en mijn grootouders ben ik nu in staat om met gevoelens van begrip, liefde en vrijheid naar mijn eigen verleden te kijken. Voor een groot deel begrijp ik nu eindelijk mijn ouders. Ik houd van hen en tegelijkertijd voel ik mij vrij om mijn eigen keuzes te maken.

Tijdens mijn zwangerschap had ik regelmatig contact met jou. Ik had het gevoel een diepe band met je te hebben. Door deze ervaring had ik onbewust verwacht dat deze band hetzelfde zou zijn na de bevalling. Mijn verwachting kwam niet uit. Mijn eerste dagen met jou waren wonderlijk en tegelijkertijd ontzettend moeilijk, omdat ik nog geen band met je voelde. Daarnaast kon ik nauwelijks echt contact met je maken vanwege mijn lichamelijke vermoeidheid en mijn verwachting om een perfecte moeder te zijn.

Perfecte moederschap bestaat voor mij niet meer. Dit perspectief begon al bij mijn moeizame start van je borstvoeding. Ik had last van snijdende pijn en vond het erg moeilijk om tijdens je gehuil mijn eigen tijd en ruimte in te nemen om mezelf nieuwe (borstvoedings)houdingen aan te leren. Gelukkig is het na een paar weken allemaal goed gekomen. Na 4 weken kan ik eindelijk voluit zeggen dat ik mij regelmatig intens gelukkig voel. Perfecte moederschap heb ik nu ingeruild voor Liefdevolle Moederschap. Dit is een nieuwe rol waarin ik met vallen en opstaan zal groeien.

Lieve Joshua, ik voel mij erg trots en dankbaar om jouw mama te zijn. Ik vind het ontzettend leuk dat we samen een nieuw avontuur aangaan.

In Liefde en Licht,

Je mama Thanh –Tam

Mijn Inspiraties:
Joshua en Pascal Maramis
Hoezo roze wolk?!
Waarom je verhaal delen zo belangrijk is
The next generation: over dochters, moeders en oma’s
Helft moeders heeft niet meteen band met baby
Borstvoeding geven is een drama

zaterdag 23 maart 2013

Mijn bewustwording van Samenzijn

20 weken echo :)

Lieve Papa,

Hoe voelt U zich vandaag? De afgelopen maanden denk ik vaak terug aan ons laatste samenzijn in het ziekenhuis. Dankzij onze laatste ontmoeting ben ik mijn Proces meer gaan waarderen. Ik geef daar nu meer aandacht aan door om de paar maanden stil te staan bij wat ik werkelijk in mijn leven wil ervaren.

Ons afscheid en de komst van ons nieuwe familielid heeft mij laten voelen dat een mensenleven zeer bijzonder, tijdelijk en kwetsbaar is. Dankzij dit perspectief en mijn beperking in tijd word ik uitgedaagd om mijn keuzes te maken: Wat voor ervaringen wil ik vanaf nu aan mezelf en aan anderen geven?

Tijdens ons afscheid heb ik gesproken over onvoorwaardelijke liefde. Dit is de mooiste ervaring die ik tot nu toe heb ontvangen en graag wil doorgeven. Ik besef mij nu dat ik mijn leven beleef als talrijke momenten van samen zijn: samen zijn met mezelf, anderen en met mijn omgeving. Mijn grootste droom is om in elk moment een stukje van deze liefde te proeven en te creëren in haar diverse vormen en smaken.

Mijn eerste stappen voor deze droom heb ik sinds een aantal weken gezet.
Vanuit Bijzonder Vertrouwen ben ik gestopt met mijn baan om ruimte te scheppen voor nieuwe vormen van een Liefdevolle Samenzijn.

In Liefde en Licht,

Con
Thanh-Tâm


Inspiraties:
Mijn dagelijkse ontmoetingen met onze medemens
Ik kies voor bijzonder
Doel
Ik ben zo trots op je

dinsdag 15 januari 2013

Mijn bewustwording van diversiteit

Give me Colors !

Onder diversiteit versta ik alle aspecten waarop mensen van elkaar verschillen: bijvoorbeeld leeftijd, huidskleur, culturele en sociale achtergrond, competenties, werk- en levensstijlen. Als ik goed om kan gaan met diversiteit wil dat zeggen dat ik om kan gaan met heel verschillende mensen.

Ik ben me ervan bewust dat ik via mijn ervaringen vooroordelen heb ontwikkeld. Om beter om te gaan met diversiteit zal ik mijn eigen vooroordelen moeten herkennen en kritisch bekijken. Dat betekent dat ik niet zelf invul wat anderen bedoelen. Ik trek geen voorbarige conclusies, maar ik vraag eerst dóór.

Ik zie diversiteit als een kans voor mijn eigen ontwikkeling en die van onze samenleving. Ik kijk daarbij naar de mogelijkheden van de verschillen en de overeenkomsten tussen mensen.

Bij diversiteit kijk ik naar alle kwaliteiten van mensen om mij heen. Het gaat er dus niet alleen om wat ik als individu kan en weet, maar juist om wat ik en de anderen sámen kunnen en weten.

Inspiratie: Diversiteit hanteren